4.4 Ο ιερέας-θείος δίνει «το χρίσμα» στην Αίγυπτο

Παρ' όλη τη βία και τις ταραχές στη Μέση Ανατολή, που θολώνουν κατά κάποιο τρόπο το όραμά μου, τον εντοπίζω με ακρίβεια. Την παρούσα στιγμή (αρχές Απριλίου 1987), ο μελλοντικός Αντίχριστος βρίσκεται στην Αίγυπτο'  ένας νεαρός άνδρας, που διανύει ένα πολύ κρίσιμο στάδιο της ζωής του. Όλα τα πιθανά ερεθίσματα, που λαβαίνει αυτή την εποχή, θα επηρεάσουν τη μελλοντική του πορεία.

Και εκεί που βρίσκεται τώρα, στη Μέση Ανατολή, υπάρχουν πολλές πολιτικές ζυμώσεις, βία και διαφθορά. Η ατμόσφαιρα που βιώνει τον επηρεάζει και τον οδηγεί να συνειδητοποιήσει τον προορισμό του σ' αυτή τη ζωή.

Βλέπω λοιπόν μια εικόνα στον μαύρο καθρέφτη μου: έναν ωραίο νεαρό άνδρα, γύρω στα 25, με έντονα χαρακτηριστικά. Φορά ένα μαύρο Δυτικό ατσαλάκωτο κουστούμι και συμμετέχει σε μία διάσκεψη επτά Αράβων αξιωματούχων, στην Αίγυπτο. Όλοι κάθονται σε μαξιλάρες γύρω από ένα τεράστιο μπρούτζινο τραπέζι στο οποίο υπάρχουν όλα τα είδη καφέ, σερβιρισμένα σε ασημένια και χρυσά σερβίτσια. Στην ομήγυρη ξεχωρίζει ένας μεγαλόσωμος Άραβας που ακούγεται να δηλώνει αυτάρεσκα: «Σύντομα θα έχουμε τους Αμερικανούς στο τσεπάκι μας».


Πρόκειται μάλλον για τον πιο ωραίο άνδρα που έχω δει ποτέ. Η ομορφιά του είναι σχεδόν αιθέρια. Αν έμπαινε μέσα σε ένα δωμάτιο, τα μάτια όλων θα στρέφονταν αυτόματα πάνω του. Μοιάζει σαν να μην είναι καν ανθρώπινος. Το δέρμα του και τα χαρακτηριστικά του είναι άψογα. Είναι κάπως ψηλός, με σωστές αναλογίες και εντυπωσιακή κορμοστασιά. Ντυμένος άψογα, στο δάχτυλό του βλέπω μια εκπληκτική πέτρα. Είναι ενδιαφέρον γιατί πρόκετιαι για ένα μεγάλο διαμάντι μέσα σε μια σκούρα μωβ-μαύρη πέτρα δεμένη σε ένα χρυσό δαχτυλίδι, το οποίο φοράει στο μεσαίο δάχτυλο, περίεργη θέση για δαχτυλίδι.


Αυτός είναι ο άνδρας που θα γίνει τελικά γνωστός ως Αντίχριστος. Αλλά για την ώρα ας μη χρησιμοποιούμε αυτόν τον όρο. Γύρω του βλέπω μια αύρα φωτός. Δεν είναι όμως πνευματικό αυτό το φως, μοιάζει με φως που μαγνητίζει, τραβά τα μάτια κατευθείαν πάνω του. Είναι πολύ τρυφερός και αγαπητός σε όλους τους άνδρες που κάθονται γύρω από το τραπέζι. Υπάρχει καλή διάθεση και συντροφική ατμόσφαιρα. Δεν πίνουν αλκοόλ, καπνίζουν όμως μετά μανίας χασίς.

Βλέπω έναν άνδρα με μια πίπα με νερό, και έναν άλλο που μοιάζει με ιερέα, όχι όμως Δυτικό : φοράει μια άσπρη ρόμπα και ένα άσπρο καπέλο που μοιάζει με φέσι. Αυτή τη στιγμή σηκώνονται όλοι, υποκλίνονται προς τη Μέκκα και ζητούν άφεση αμαρτιών από τον Αλλάχ. Συζητούν το μέλλον του νεαρού άνδρα, τον στηρίζουν και τον χρηματοδοτούν. Του προτρέπουν να μεταβεί στην Ελβετία, να πάρει απεριόριστα χρήματα από έναν τραπεζικό λογαριασμό εκεί και να τα χρησιμοποιήσει για να πάει στη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν. Βέβαια δεν μπορεί να πάει ακόμη στο Ιράν, γιατί θα αντιμετωπίσει δυσκολίες με τον αρχηγό της χώρας αυτής. Αυτά συνέβαιναν πριν πεθάνει ο Αγιατολάχ Χομεϊνί. Σχεδιάζουν μια επανάσταση στον Ισλαμικό κόσμο. Αυτός είναι σκοπός αυτής της συνάντησης και γίνεται... τώρα.   

Φαίνεται πως τον προορίζουν να γίνει ένα είδος θρησκευτικού ηγέτη για τον Αραβικό κόσμο, έναν πιο μετριοπαθή και πρωτοπόρο ηγέτη απ' ότι έχει μέχρι στιγμής γνωρίσει η Μέση Ανατολή. Άλλωστε ο νέος αυτός είναι πιο εξελιγμένος, έχει πανεπιστημιακή μόρφωση και γνωρίζει σε βάθος τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές καθώς και την οικονομική επιστήμη. Είναι δραστηριοποιημένος στον επιχειρηματικό κόσμο, κι έχει ένα δυνατό χάρισμα. Όλοι ηρεμούν στο φως του. Αισθάνονται καλά και μόνο που βρίσκονται δίπλα του.


Ο δάσκαλός του ανάμεσα στους επτά αξιωματούχους είναι ο ιερέας που ανέφερα, ο οποίος τον μεγάλωσε και έχει ασκήσει μεγάλη επιρροή στην ζωή του. Ο ιερέας αυτός έχει το πιο τρομακτικό βλέμμα που έχω δεί στη ζωή μου΄ είναι το μίσος και το κακό προσωποποιημένο. Τα μάτια του είναι σαν μαχαίρια και καίνε σαν φωτιά. Το πρόσωπό του είναι μια άβυσσος, μια μαύρη τρύπα που ρουφά κι εξαφανίζει το φως.

Όποιος τον έχει αντικρύσει, έχει έρθει σ' επαφή με την απόλυτη αρνητική δύναμη του σύμπαντος, που ορισμένοι αποκαλούν «ο Διάβολος». Πρόκειται για τη συσσώρευση και την κορύφωση όλης της αρνητικότητας που έχει συγκεντρώσει η Γη από τις απαρχές της ύπαρξής της. Η έκφρασή του είναι σαν να προσπαθεί να σου τραβήξει την ψυχή. Ακόμα κι εγώ το νιώθω, μέσα απ' τον χρόνο, σαν να προσπαθεί να τραβήξει την ψυχή μου... Ο Ιμάμης - όπως τον αποκαλούν - θεωρείται θρησκευτική φυσιογνωμία αλλά στην πραγματικότητα αυτό αποτελεί κάλυψη. 

Ο νεαρός άνδρας θα κληρονομήσει αυτή την αρνητική ενέργεια, αυτή τη δύναμη όταν ο δάσκαλος-ιερέας φύγει από τη ζωή. Τον έχει ήδη προετοιμάσει και πείσει ότι θα διαδραματίσει καίριο ρόλο στην ιστορία της ανθρωπότητας. Βλέπω την αρνητική ενέργεια τη στιγμή του θανάτου του να κατέρχεται και να σχηματίζει έναν άυλο μανδύα, ο οποίος θα επικαλύψει  την ψυχή του ανηψιού. Με άλλα λόγια, εγκαταλείποντας το γήινο κέλυφος, ο θείος θα μεταγγίσει την ουσία και την ενέργειά του στον νεαρό άνδρα, ο οποίος στην αρχή θα γίνει γνωστός στον κόσμο ως σωτήρας και ειρηνοποιός, από εκείνη όμως τη στιγμή θα γίνει ο Αντίχριστος.
Ο ιμάμης είναι μία από τις πιο διαισθητικές ψυχές που έχουν ποτέ περάσει από τη γη. Είναι το ενσαρκωμένο κακό που βρίσκεται στο πεδίο της Γης εδώ και αιώνες.

Πρόκειται για ένα από τα ηγετικά πνεύματα που επαναστάτησαν εναντίον του πεπρωμένου τους και της πνευματικής τους εξέλιξης, αυτό που στη Δύση οι άνθρωποι αποκαλούν «διάβολο». Κατέβηκε στη Γη και ενσαρκώθηκε μέσα από τον Ιμάμη - είναι ο Ιμάμης - και γνωρίζει τι έχει να κάνει. Ζει, απορροφώντας ενέργεια από άλλες ψυχές, ζει τρεφόμενος από άλλες ψυχές. Αυτή η συγκεκριμένη ενέργεια είναι που θα μεταγγιστεί στον Αντίχριστο.

Ο πάμπλουτος ιμάμης δημιουργεί παντού ταραχές και προβλήματα. Αρέσκεται στο να χειραγωγεί καταστάσεις, και στην πραγματικότητα βρίσκεται πίσω από τη δολοφονία του προέδρου της Αιγύπτου. Στον ανηψιό του έχει πει ότι οι γονείς του σκοτώθηκαν στον πόλεμο του Ισραήλ με την Αίγυπτο. Η αλήθεια είναι πως ο ίδιος ο θείος έβαλε να τους δολοφονήσουν γιατί ήθελε το αγόρι να είναι δικό του, αποκλειστικά. Ήταν μόλις πέντε χρονών όταν συνέβη αυτό. Και ο θείος, ο μοχθηρός ιερέας, τον ανέθρεψε, τον φρόντισε από τη στιγμή που έμεινε ορφανός κι έκανε τα πάντα για να είναι το αγόρι ευτυχισμένο. Μοναδική του φιλοδοξία είναι να αφήσει πίσω του έναν ισχυρό άνδρα που θα αλλάξει τη μοίρα του κόσμου.


Αλλά βλέπω τώρα μια άλλη εικόνα:  Ο άνθρωπος που γνωρίζουμε ως Αντίχριστο βγαίνει από ένα Δυτικό πανεπιστημιακό κτίριο. Αυτή την εποχή, είναι σπουδαστής και κάνει μία ερευνητική εργασία βάσει της οποίας συνενώνει τις φιλοσοφίες του Βολτέρου, του Χέγκελ, του Μαρξ, του Έγκελς, και άλλων διάσημων φιλοσόφων σε μια ενιαία φιλοσοφική θεωρία.