1.9 Ο Θεός και οι δάσκαλοι της άλλης διάστασης



Ήμουν πάντα ένα πνεύμα ανήσυχο και περίεργο και είχα για συντροφιά μου τα οράματα του μέλλοντος. Ήταν αρκετό για μένα να κοιτάξω έναν άνθρωπο και αμέσως έβλεπα οράματα για το τι επρόκειτο να του συμβεί. Έτσι αντιλήφθηκα πως θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω αυτό το δώρο για να βοηθήσω τους ανθρώπους. Τα περισσότερα από αυτά που κάνω τα ανακάλυψα από μόνος μου. Ανακάλυψα, για παράδειγμα, ότι μπορούσα να εστιάσω πολύ βαθιά την προσοχή μου αν κάρφωνα το βλέμμα μου στη φλόγα ενός κεριού. Έτσι οδηγήθηκα στο λογικό συμπέρασμα ότι θα μπορούσα να συγκεντρωθώ καλύτερα αν χρησιμοποιούσα μια λάμπα οινοπνεύματος για να επιτύχω μια πιο καθαρή φλόγα.


Έλαβα τη γνώση κοντά σε κάποιους δασκάλους αλλά όχι τόσους πολλούς όπως νομίζουν. Το μεγαλύτερο τμήμα της διδασκαλίας που έλαβα ήταν από μεγάλους Διδασκάλους της άλλης διάστασης. Μερικές φορές, καθώς διαλογιζόμουν, λάμβανα γνώσεις. Δεν μπορώ ωστόσο να ξεκαθαρίσω από πού πήρα τον καθρέφτη. Δεν είμαι σίγουρος για το πώς συνέβη αυτό. Αισθάνομαι ότι μου τον εμπιστεύτηκε μία οντότητα από κάποια άλλη διάσταση, ώστε να μπορέσω να έρθω σε επαφή με τα δύο διαφορετικά επίπεδα.


Μια μέρα καθώς διαλογιζόμουν είδα αυτή την οντότητα να στέκεται μπροστά μου, να μου μιλάει και να με διδάσκει. Η οντότητα αυτή με διαβεβαίωσε πως θα έχω τη δυνατότητα να έρθω ξανά σε επαφή μαζί της και σε διαφορετικά επίπεδα οποτεδήποτε το θελήσω. Και τότε εγώ ρώτησα «Πώς είναι δυνατόν κάτι τέτοιο; δεν έχω πειθαρχήσει ακόμα τον εαυτό μου...». Η πνευματική οντότητα απάντησε: «αυτό θα το μάθεις όταν επιστρέψεις στην φυσιολογική σου συνειδητότητα». Όταν επέστρεψα όντως στη κατάσταση της εγρήγορσης, ο καθρέφτης βρισκόταν μπροστά μου.

Ο Θεός για μένα αντιπροσωπεύει σοφία και κατανόηση. Πιστεύω ότι η ικανότητα να βλέπω το μέλλον έρχεται απευθείας από το Θεό, καθώς είναι ιδιότητα της ύπαρξής Του να γνωρίζει το μέλλον. Δεν συμφωνώ με τον τρόπο που Τον παρουσιάζει η Εκκλησία΄ διαπιστώνω ότι έχει ελλιπέστατη κατανόηση της Θεότητας. Προσπαθούν να Τον ερμηνεύσουν προσδίδοντάς του ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Όταν σκέφτομαι θρησκευτικά θέματα, τα βλέπω περισσότερο σαν φιλοσοφία παρά σαν κάτι δογματικό με το οποίο μπορείς να φανατιστείς. Ο τρόπος που εγώ αντιλαμβάνομαι το Θεό είναι μέσα από την αναζήτηση της γνώσης και την ανάπτυξη της φιλοσοφίας της ζωής. Ξανά και ξανά, σε όλη τη διάρκεια της ζωής μου, έπεσα στην παγίδα της αποθάρρυνσης, γιατί κανείς δεν μπορούσε να κατανοήσει το νόημα όλων όσων έβλεπα. Όταν έχεις ένα μοναδικό χάρισμα και ιδιαίτερα όταν περιτριγυρίζεσαι από ανίδεους ιερείς που αρνούνται να το αναγνωρίσουν ως χάρισμα από το Θεό - οι άνθρωποι δεν θέλουν πολύ να το θεωρήσουν ως μίασμα του Σατανά. Συνεπώς, ναι, υπήρξαν στιγμές που ήμουν πολύ απογοητευμένος, γιατί είμαι άνθρωπος.